Archief voor november, 2010

2010 Onze eigen Yule invulling …

Alhoewel we hier al druk bezig zijn met Sinterklaas…..begin ik toch ook al vooruit te denken aan Yule.

Temeer omdat ik me dit jaar had voorgenomen om vooral de Pagan feesten te introduceren (dus niet alleen halloween ;-)) ) in ons gezin.

Yule valt op 21 December en is eigenlijk de voorloper van het traditionele Kerstfeest….compleet met de heidense boom ;-)).

En kerstballen heten niet voor niets “witch balls” in het Engels….hahahaha.

Ook las ik in de krant het dilemma van vele mensen, over wanneer wel of niet de kerstboom in huis halen.

Natuurlijk ben je bij een echte boom afhankelijk van de dagen waarop ze te koop aangeboden worden , maar daar wijzelf een kunstboom hebben….houd ik me steeds meer aan de tradiotionele wijze.

De kerstboom werd vroeger namelijk zo laat mogelijk pas in huis gehaald en opgetuigd 9I.v.m. versheid) .

En zo heb je ook meteen een groter verrassings effect. Ook gaat de boom je tegen 6 Januari (3 koningen…..hierna gaat de boom weer het huis uit) niet teveel op je gemoed.

In denk dan ook dat ik dit jaar, op 19 of 20 December de boom optuig :-)) .

Ook hebben we dit jaar meer Paganistische kerstkaarten. We hebben bij het Kruidvat een mooi plaatje (foto) maal zoveel uit laten printen en bij de Zeeman had je mooie blanco glitter kaarten. Pagan plaatje erop plakken , mooie tekst erin en klaar zijn we voor dit jaar.

Mijn wederhelft heeft het plaatje mogen uitzoeken, daar hij veel minder (bewust) bezig is met mijn (onze)  spirituele zoektocht.

Groot was dan ook mijn verbazing dat het plaatje grotendeels Paganisme uitstraalt, compleet met pentagam en alles…..Geweldig!!!!

De tekst voor in de kaarten moet ik nog zoeken…dus lang leve internet en we hebben gelukkig nog een poos om Yule vorm te gaan geven.

)o(

Bloedsteen…

Het is nu bijna 1 jaar geleden dat ik naar de Parabeurs ging en voor het eerst, echt bewust een (edel)steen om mijn nek heb gehangen.

Ik was er niet mee bezig en heb mijn moeder in het verleden wel vaker steentjes om haar nek zien dragen. Maar vaak raakte ze die steentjes weer kwijt en natuurlijk kon ikzelf geen veranderingen of werkingen ervan ervaren… Nu draagt ze die al JAREN niet meer en is er ook niet meer mee bezig…

Dus het was wel een grote stap van mezelf om een steentje voor mezelf te gaan kopen.

Moest ik gaan voor de kleurtjes? de namen? de werkingen? wat bij mijn sterrenbeeld past (overigens Vissen)?

Ik ben uiteindelijk voor de werking gegaan. Ik heb al sinds mijn 14e last van een vrij zwakke maag. Bij stress, koolzuur en specerijen (meestal in combinatie) speelt hij weer op en moet ik alle 3 bovenstaande vermijden…

Mijn keuze viel dan ook op de Bloedsteen (heliotroop, groen gespikkeld met rode vlekjes her en der), wiens werking is de maag rustig houden.

En waarempel…waar ik jaren lang, warme melk met anijs, voor nam om mijn maag weer te kalmeren… Heb ik nu bijna een jaar lang weinig tot geen last gehad van mijn maag.

Natuurlijk heb ik de steen ook af en toe geprobeerd af te doen en na zo’n 2 dagen begon mijn maag dan weer te etsen… Dus hup de Bloedsteen weer aan en echt…het hielp/helpt.

Zijn 2e werking merkte ik pas op door het af en toe aan en uit doen. Ik merkte dat ik met de steen aan beter tot besluiten kon komen en dat ik zonder ERG besluiteloos bleek (iets wat ik van nature niet zo ERG heb).

Ik ben wel een twijfel tante, maar dit was extreem !!! Maar zoals ik al zei…als ik de steen omhad gingen besluiten me al veel beter af. Vandaar dat ik een poosje geleden ben gaan kijken naar de betekenis van deze steen.

De bloedsteen is niet alleen goed tegen maagklachten, maar helpt je ook beter te aarden. Tjah…DAT merkte ik dus al. Wel fijn dat ik eerst zelf de werking opmerkte en toen pas op verder onderzoek ging. Want anders was ik toch nog gedeeltelijk een ongelovige Thomas gebleven…(schaam-schaam).

De afgelopen week had ik een beetje het gevoel dat ik mijn steentje moest gaan kosteren. Op gaan laden of reinigen of iets. Gisteren onder het douchen heb ik hem nog onder het stromend water gehouden en helaas…..ik ben hem erna verloren….

Nu weet ik al jaren dat je deze stenen verliest met een reden.

1) de steen was op en je moet een andere aanschaffen of…

2) Je hebt de steen niet meer nodig.

Tjah…welke zal het zijn?!?!

Ik voel me nog steeds goed zonder, maarja…ik ben hem pas een halve dag kwijt.

Gelukkig is er binnenkort vast weer een nieuwe Parabeurs in de buurt en zal ik indien nodig weer eentje aanschaffen.

En momenteel loop ik sinds vorige week met een rookkwarts pendel in mijn broekzak.

Mijn oog viel meteen op deze bruin-grijze met bijna zilveren adertjes  en bubbeltjes steen … en diens werking blijkt “beter aarden” te zijn. Hoezo Toeval?!?!?!

)o(

Tekenfilm en film keuzes…

Voordat wij kinderen kregen waren wij al bezig met de middeleeuwen,Wicca, Boedhisme  en vaak vond je dit alles gecombineerd in fantasy.

Zowel in boeken, films, activiteiten, markten, vrienden etc.

Tijdens het kinderen krijgen hebben we dit alles grotendeels in de ijskast gestopt, met als gevolg dat het nu dubbel zo snel en hard terug komt. En dit maal om te delen met onze kinderen en zelfs aan hen door te geven…

Onze kinderen groeien op met films als “Hocus Pocus”(van Bette Midler), “Casper” (the friendly ghost), “Labyrinth” (Met David Bowie), “The Never Ending Story” en nog veel meer.

DSC08376

En jah…ook 6 films van Harry Potter zijn hier favoriet…tesamen met de 3 Lord Of The Rings films. Aantekening hierbij is dat niet alle kinderen hier al aan toe zijn, maar dat weet je als ouder al  of heb je al snel door !!

Van tekenfilms vinden wij “De Tofu’s” geweldig en vroeger had je “Captain Planet and the Planeteers”. “Dora” doet het hier ook heel goed en zo ook “Strawberrie Shortcake” , “David de kabouter” en “de Carebears/Troetelberen”.

Opvallend is dat de favoriete van onze kinderen, veelal oudere tekenfilms zijn…uit onze eigen kindertijd !! Die filmpjes zijn opvallend rustiger, mooier getekend, minder schreeuwerig, en altijd met een moraal en een duidelijk verschil tussen goed en slecht….zelfs op speelse en kinderlijke wijze !!!

En weet je…iedereen heeft af en toe een beetje MAGIE nodig, dus schroom niet om zelf de bovenstaande filmpjes weer eens te bekijken. Wie weet bevalt het je en herontdek je nog iets van vroeger :-).

)o(

Oefening…

Al van kleins af aan zoek ik buiten mijzelf zaken die me gelukkig (kunnen) maken.

Probeer ik al vanaf mijn tienerjaren mijn omgeving (bijna dwangmatig) in orde te krijgen en je raad het al….het lukt me nooit. Zeer zeker nu we kinderen hebben ruim ik veelal 3 maal daags dezelfde spullen op. Om dol van te worden.

bijvoorbeeld; 3 maal de borstel op zijn vaste plaats leggen is namelijk geen hobby van me…al zou je het bijna gaan zeggen…..zucht.

Sinds een poos probeer ik onder de douche te visualiseren dat het water mij als een wit licht omgeeft…en zo heelt, begeleid en zuivert. Zo’n douche pept me meestal net iets meer op dan voorheen…

Maar…

Waarom buiten mijzelf zoeken naar zo’n zuiverend en helend licht? Waarom dat wit licht koppelen aan (in dit geval) water? (Want water heeft van zichzelf al helende en zuiverende eigenschappen…het is niet voor niets de brenger van leven).

Maar waarom koppelen we het licht niet gewoon aan ons binnenste…en laten we het licht van binnenuit naar buiten toe schijnen?!?!?

Ik probeer nu als oefening binnenin mij een wit lichtje te visualiseren dat zo groot is als een zandkorreltje. Langzaamaan visualiseer ik dat het licht zandkorreltje groter en groter word en zodoende groot genoeg wordt dat het mij helemaal omgeeft. Dat ik het naar buiten kan laten schijnen en zelfs vanzelf de behoefte krijg om het met anderen te delen.

Een vriendin laatst had ik zo wat licht toe willen schenken. Gewoon even een hart onder de riem steken.

Ik moet bekennen dat ik het nog niet gedaan heb, maar de behoefte kreeg ik wel. En dat gevoel …dat ik eigen energie aan anderen kon geven…dus over had om te geven…heb ik al heeeeeel lang niet meer gehad.

Wondermooi dat ik het (mijn energie) terug heb weten te halen en dan ook nog op eigen kracht en inzicht !!!

Als het niet meteen zo groot lukt (lukte mij ook niet meteen), probeer dan telkens weer het zandkorreltje groter te krijgen. Je zult merken dat het ook steeds rekbaarder zal worden. Misschien niet meteen na 1 dag, 1 week of 1 maand…maar groter wordt het wel.

Ik merk ook, dat af en toe het licht een bijkleur kan krijgen. Dan krijg ik opeens een ingeving dat het oranje of rood moet zijn (gaat dus geheel vanzelf) . Wellicht heb ik dan meer behoefte en baat om mijzelf met die kleur te vullen en te omringen ?!?!

Maar het moraal van het verhaal is vooral…zoek zuivering, reiniging, geluk en voldoening niet buiten jezelf. Vind het in jezelf!!!

We zijn allemaal een onderdeel van het groter geheel en om het maar even simpel te verwoorden: Zoals in de film en het boek “The Never Ending Story”oftewel “Het Oneindige Verhaal”…slechts 1 zandkorreltje kan al genoeg zijn om de hoop, om een mens, om zelfs een wereld draaiende te houden ;-).

)o(

Overdenkingen…

Laatst zat ik op de fiets te mijmeren en kwam me iets als het ware aangevlogen…een overdenking…

Als men ervanuit gaat dat de kosmos 1 geheel is …bestaande uit een Ying en een Yang…een mannelijk EN een vrouwelijk gedeelte…

Wat gebeurd er dan als de mensheid langdurig maar 1 van die 2 aanbid en verafgod ?!?!?!? Komt er dan een breuk in het Kosmisch evenwicht?! Zouden de (te) vele negatieve gebeurtenissen om ons heen er wellicht een (logisch) gevolg van kunnen zijn?!?!?

En eigenlijk klinkt het me nu niet eens zo gek in de oren, al zou ik enkele jaren geleden mezelf -zweverig- of  -vergezocht-  hebben verklaard.

Maar nee….nu niet meer…de gedachten komen me (innnerlijk?) aangevlogen en klinken nog logisch ook.

Maar misschien is het ook een logisch gevolg, om als “oplosser” een oplossing te willen vinden voor alle ongrijpbare en vooral ook onbegrijpbare gebeurtenissen om ons heen.

De natuurrampen, de depressies bij vele mensen, het materialisme waar alles om draait, de enorme verschuivingen binnen de menselijke waarden en normen en ga zo maar door….

Jah..laat mij dan maar langzaamaan een “geiten wollen sokken” type worden en de logica van de aarde (en mensheid) weer herontdekken.

-Back to basic- is zo gek nog niet… ;-))

)o(

Paganistisch kinderverhaal … (deel 2 : Herne )

Ik kwam een tijd geleden deze site tegen met Paganistische kinderverhalen: http://www.moondragon.org/pagan/ppptales.html .
Ik heb me de vrijheid genomen om alvast 2 verhalen in het Nederlands te vertalen, want jah…dat leest net wat gemakkelijker voor Nederlandse kinderen.

(Deel 1 staat een tijdje terug al vertaald)…

Hier en daar zal ik het iets aangepast hebben naar smaak (bijvoorbeeld de zinsopbouw) of iets duidelijker willen maken door de namen erin te verwerken.
Maar ik ben weer blij met het resultaat.

)o(

*******************************************************

20050518[1]

Herne,

Papa ging met Sarah naar het park.

Het park was Sarah’s meest favoriete plekje in de hele wereld.

Want buiten voelde Sarah zich het aller fijnst.

In haar fantasie was ze vaak buiten. Soms deed ze net alsof ze een grote onderzoeker was, of een pionier of iemand die dieren bestudeerde.

Sarah hield heel veel van dieren. Ze had een kat als huisdier,  enkele vogels in de bomen buiten voor haar raam die haar ‘s ochtends wakker maakten,  en een spin in de hoek van haar kamer die alle kleine vliegjes weg hield.

De eekhoorntjes in de bomen van het park, waren erg speels vandaag. Ze renden in de bomen achter elkaar aan, onderwijl piepend en nootjes grabbelend van de grond.

Sarah bedacht dat ze natuurlijk voedsel waren aan het verzamelen voor de wintertijd.

Er waren nog andere kinderen in het park, 2 jongens en 3 meisjes.

Sarah vond het leuk om met hen te spelen. Er was zelfs 1 jongen bij die Sarah kende van de cirkelbijeenkomsten. Zijn naam was Keith. Zijn mama was de enige volwassene bij hem thuis. Zijn papa woonde niet meer bij hen. Keith sprak niet over zijn papa, en Sarah dacht daarom dat zijn papa een gemene man was.

Haar eigen papa zorgde goed voor haar, bereide maaltijden, hielp haar in bad, stopte haar onder bij het slapen gaan en wiegde haar terwijl hij verhaaltjes voorlas. Hij was een fijne papa en Sarah hield veel van hem.

Die avond gingen ze naar de Herfst equinox viering met de rest van hun coven.

Papa had een taak gekregen in de avondsceremonie. Hij moest ervoor zorgen dat de wierook bleef branden op het altaar en Sarah was erg trots op hem.

Later besloot Sarah dat ze wou dromen over Rhiannon, om aan haar te vragen waarom Keith’s papa niet bij hem woonde.

Toen Sarah wakker werd was ze bij de Vrouwe in het groen. En er was nog iemand bij Rhiannon.

Sarah kon zien dat het een man was. Hij was gespierd, bijna als een super held en hij droeg een speer. Hij droeg een berenvel als kleding met een hoorn hangend aan zijn riem. En hij had 2 rendier hoornen uit zijn hoofd groeien.

Hij zag er eng uit en Sarah kon niet goed zien of lachte of fronste,  door zijn snor en baard.

Sarah keek naar Rhiannon en Rhiannon zei “Sarah, ik stel je graag voor aan mijn echtgenoot Herne “.

Herne zei “Hallo Sarah “.

Zijn stem was donker en zwaar en het klonk als een donder gerommel in de verte. Gek genoeg voelde Sarah zich daardoor veilig en op haar gemak. Hij klonk als een grote teddy beer.

Sarah zei “Hallo Herne “.

Rhiannon keek naar hen beide en stond op. “ Ik denk dat ik jullie maar alleen laat om elkaar beter te leren kennen “. Ze gaf Herne een kus en gaf Sarah ook één. “Ik kon weer als je me nodig hebt” en hierna vertok Rhiannon.

Herne ging naast Sarah zitten en in zijn grommende stem zei hij “ ik wou je al enige tijd leren kennen Sarah “.

Sarah vroeg: “Waarom kwam je dan niet? “

Herne: “Ik sliep en werd vandaag pas wakker en nu ben ik er ”.

“Waarom sliep je? “ vroeg Sarah.

Herne antwoordde: “Iedereen heeft wel eens slaap nodig, Sarah. Ik slaap tijdens de Zomer, want de Winter is mijn tijd”.

Sarah: “Hoe komt dat?”

Herne: “Ik ben de Here van de dieren, net als Rhiannon de Vrouwe van de aarde is. De aarde slaapt in de Winter en de planten groeien dan niet. Omdat de aarde slaapt, moet ik wakker worden om de mensen te helpen om op dieren te jagen voor voedsel. Zo was het lang geleden al”.

Sarah vroeg; “Wanneer ga jij dan weer slapen?”.

Herne: “Ik zal over 9 maanden gaan rusten. Tijdens jullie Midzomer feest ga ik slapen. Ik zal 3 maanden lang doezelen tot aan de Herfst equinox, waar ik weer wakker wordt. En dan begin de cyclus weer van voren af aan.”

Sarah keek hem aan en zei: “Je ziet er eng en gemeen uit. Ben jij de duivel?”.

Herne zei : “Nee” en moest lachen. “Ik ben niet de duivel. Lang geleden zorgden enkele mensen dat hun duivel op mij leek, maar ik ben niet slecht”.

Herne: “Sarah, begrijp dit goed. Rhiannon en ik lijken veel op jou. We hebben wel eens goede en slechte zin. We houden van en zijn blij om bepaalde zaken,  en soms ook boos over andere zaken….net als jij. Omdat wij niet hetzelfde lichaam hebben als van jullie, wilt niet zeggen dat we gevoelloos zijn”.

Sarah: “Waarom hebben jullie geen  lichaam? “

Herne: “Dat hebben we wel. Onze lichamen zijn de planten en de dieren die je om je heen ziet. Ik ben een deel van elk levend wezen dat op deze aarde wandelt, dus ook van elke mens. Rhiannon en ik zijn een onderdeel van jou, van Keith, van je papa en van je mama”. Herne wees naar een hond en zei: “Ook van die hond daar, van alles. Ik ben de koning van alle levende wezens, zoals Rhiannon koningin is van de Aarde ”.

Sarah zei: “Maar jij helpt de mensen bij het jagen en bij het doden van dieren”.

“Ja, dat klopt. Ik help hen bij het doden van dieren om in leven te blijven. Ik help niet diegene die alleen doden om een Trofee te krijgen voor aan de wand. Diegene die geen respect hebben voor de levens cyclus, help ik niet. Als een mens geen goede reden heeft om een hert te doden, help ik hem niet met het jagen en zal ik alles doen om de dood van het dier te voorkomen.

Sarah vroeg: “Help je ook dieren op andere dieren te jagen?”.

Herne: “Ja, De dieren op de Aarde begrijpen hun plaats in de levens cyclus. Ze begrijpen dat ze eens moeten sterven om een ander in leven te houden. De zieke en gewonden zijn de eerste die meestal gedood worden. Maar de rest van de horde blijft leven en zal zo sterker worden. Veel mensen jagers begrijpen dit niet goed. Zij pakken net de sterkste van de horde en laten de oude en zieke dieren in leven. En omdat de horde toch verder moet, worden er steeds minder sterke dieren geboren en verzwakt de horde steeds meer en meer”.

“Zijn alle jagers zo?”vroeg Sarah

“Nee, niet allemaal. Steeds meer mensen jagers leren de levens cyclus begrijpen. Mijn hoofdzaak is om ervoor te zorgen dat alle soorten blijven leven. Het doet me pijn als een levens soort geheel sterft” zei Herne.

Sarah dacht na: “Daar heb ik op school over gehoord. Dat noemen ze uitsterven, toch?!”

Herne: ”Ja, klopt. In het verleden gebeurde dat natuurlijk ook wel. Maar tegenwoordig zijn de aantal uitstervingen groter geworden dan normaal is. Meestal door de schuld van mensen.

Heel vroeger, zoals bijvoorbeeld de Dinosaurussen;  die groeiden en leerden tot ze niet meer verder konden en deden op een gegeven moment de Aarde meer slecht dan goed. Toen was het hun tijd om uit te sterven en hierna kwamen andere diersoorten om die grote gaten in de natuur op te vullen. En was het hun beurt om te groeien en te leren.

Sarah dacht na en vroeg: “Doen mensen de aarde kwaad?”

Herne: “Ja, op veel manieren. De mensen zijn mijn grootste teleurstelling. Maar, mensen leren de aarde steeds beter te behandelen en zich aan te passen. En daarom heb ik nog hoop dat ze zelf ervoor kunnen zorgen dat ze zelf niet uit zullen sterven”.

“Wat kan ik doen?” zei Sarah.

Herne: “Help hen die de aarde en de dieren proberen te redden . Wicca’s bijvoorbeeld doen al sommige dingen die nodig en goed zijn. Maar helaas er zijn nog veel meer dingen die nog gedaan moeten worden”.

“Moet ik een Wicca blijven om die dingen te kunnen doen?”vroeg Sarah.

Herne: “Nee. Maar onthoud wat je geleerd hebt, welke weg je ook neemt. Denk eraan te helpen, ook al wil je niet al onze lessen volgen. Als je alleen al dat doet, zal ik nooit een reden hebben om verdrietig over je te zijn. Dan zal ik altijd blij zijn, dat jij, Sarah, geleefd hebt”.

Eindelijk kwam de vraag uit Sarah gebarsten waar ze eigenlijk voor kwam. “Waarom heeft Keith geen papa?”.

Herne:  “Keith heeft wel een papa. Maar dat houd niet meteen in dat zijn papa een goede ouder is. Keith’s papa begreep de keuzes van Keith’s mama niet. En er zijn meer mensen die ze niet altijd zullen begrijpen.

Sarah ; “Houd dat in dat Keith’s mama en papa gescheiden zijn?”

Herne; “Ja, Ze besloten dit samen en hebben het aan Keith uitgelegd voor ze uit elkaar gingen. Keith’s papa heeft zijn eigen lessen te leren en hopelijk zal dat ook, zonder afleiding van een vrouw en een kind waar hij nog niet klaar voor was, gebeuren. En wie weet komt hij ooit nog wel terug naar hen”.

Sarah; “Wat kan ik doen?”

Herne; “Help Keith, door een vriend voor hem te zijn. Luister naar hem, praat met hem over de gesprekken tussen jou, Rhiannon en mij. Leer hem geduldig en begripvol naar anderen te zijn. Laat hem een deel van je leven zijn”.

Sarah vroeg; “Kan ik hem aan jou voorstellen?”

Herne; “Ja, dat zou fijn zijn. Al moet ik zeggen dat veel mensen die geen wicca’s zijn, ons niet altijd zullen begrijpen. Ik wil niet dat je over Rhiannon en mij liegt, maar wees wel voorzichtig tegen wie je over ons verteld. Praat er eerst over met je ouders, met Rhiannon of met mij”.

“Dank je wel Herne”zei Sarah.

“Graag gedaan”zei Herne. “Ik wil dat je blij en vrij bent en vergeet niet dat we van je houden”.

Toen Sarah wakker werd, wist ze haar droom nog goed. Ze voelde zich fijn van binnen. Haar hart was vol en alles was wondermooi.

De keer erna toen Sarah, Keith weer zag, nam ze hem apart en vertelde ze hem over Herne en Rhiannon. Ze vertelde hem alles wat ze van hen had geleerd en vertelde dat ook Keith met hen kon praten als hij dat wou.

Die nacht, bleef Keith bij Sarah logeren. En nadat ze gingen slapen, gingen ze samen naar de plek waar ze met de Here en de Vrouwe konden praten.

De Natuur… ( burnout , depressie )

Ik merk al enige tijd dat ik me steeds meer open stel voor alles om me heen…en zo ook voor de natuur.

Zat ik enkele jaren geleden nog te tobben over het ongure weer en bleef ik dan liever thuis op de bank en vooral ook binnen en lekker droog. Vond ik alles vies en koud…

Kijk ik nu mijn ogen uit naar de vallende bladeren die de meest waanzinnige kleuren hebben. Bladeren die ik in de Lente heb zien groeien, in de Zomner heb zien hangen en nu in de Herfst zie verkleuren EN zie vallen als de meest gekleurde confettie….geweldig.

Een hele poos geleden kreeg mijn wederhelft (lees=echtgenoot/man) een burnout en i.p.v. de pillen te nemen die de dokter aanbood hebben we een ander advies ter hand genomen en opgevolgd. Want net in die periode was er een kranten artikel waarin stond dat de mensen meer gebaat zijn bij dagelijks een uurtje naar buiten te gaan dan bij pillen slikken…

We zijn dan ook dagelijks een uurtje rond gaan lopen bij bijvoorbeeld de kinderen uit school halen, een boodschapje doen etc. En waarempel…het hielp. Het was niet gemakelijk om dagelijks toch dat uitstapje te ondernemen (want daar staat in zo’n gemoedstoestand je hoofd helemaal niet naar). Maar als je zelf merkt dat het na een weekje doen al positiever in je hoofd aanvoelt…zet je door.

Zo deed echtgenoot het dus ook werd langzaamaan beetje bij beetje op natuurlijke wijze beter … en wat natuurlijk niet uitbleef…na een jaar alles vrijwel alleen opgevangen te hebben, kreeg ik de burnout klap en begon de jaar cyclus weer van voren af aan…

Ook ik kreeg pillen aangeboden, weigerde die en trok dagelijks even naar buiten om soms letterlijk uit te waaien…heerlijk…

En op die manier leer je de natuur (zelfs ook de stads natuur!), de seizoenen, en ook jezelf weer kennen. Tjah…dat is wel een magische ervaring op zich! Zo merk je uit eerste hand wat de natuur voor ons al nederige mens kan betekenen, zonder dat je er erg in hebt! We staan er niet bij stil en staan er niet meer voor open…Maar als je dat deurtje maar een beetje weer op een kiertje weet te zetten… Ik verzeker je, je ogen worden weer geopend voor iets wat vroeger meer dan vanzelfsprekend was !!

Ook ene mede ouder heb ik boevnstaand advies gegevene n ook zij beaamde dat het dagelijks even buiten wandelen met de hond wonderen deed. Gewoon toch gana wandelen als het regent… Gewoon even genieten van de rust, de wind, de omgeving i.p.v. alleen die  vieze, natte regen zien. Je zult merken dat je op een gegeven moment die natte regen vele malen minder erg zult gaan vinden en zelfs gaat koesteren.

)o(

Tagwolk