Posts tagged ‘brighid’

Imbolc Brighid verhaal ……

Deze Imbolc heb ik na lange tijd weer kunnen vieren met een groep gelijkgezinden :-).

Tijdens de viering werd het volgende verhaal verteld en ik vond hem zo mooi dat ik hem graag met jullie wil delen:

Op de volgende link was het verhaal gevonden:https://dub101.mail.live.com/default.aspx?id=64855&mkt=NL-NL&lc=1043&id=2&rru=%2fcgi-bin%2fHoTMaiL#!/mail/ViewOfficePreview.aspx?messageid=a5324b67-6df3-11e2-9d95-00215ad88ae2&folderid=00000000-0000-0000-0000-000000000001&attindex=0&cp=-1&attdepth=0&n=49979113

image005[1]

Het leven van Brighid.

De grote Vader god van de heksen en druïden in Ierland staat bekend als de Dagda. Hij was een machtig wezen en bezat een ketel die zo groot was dat hele werelden geroerd konden worden in de diepten van de ketel. Om in de ketel te kunnen roeren sneed hij uit hout een grote lepel en een favoriete sport van de goden was om samen in de lepel van hun vader te liggen, terwijl hij hem door de wervelende massa atomen roerde die wij de „kosmos“ noemen.

Op een nacht, toen het hevig bliksemde en alle hemelen zich leken te openen, werd de Dagda´s dochter geboren. Niemand kent de naam van haar moeder. Misschien was ze de nachtelijke lucht zelf, of de maan die zo helder schijnt aan onze hemel. Misschien was ze afkomstig van de constellatie van de Grote Beer in de Noordelijke lucht. Hoeveel sommige fluisterden en vermoeden dat ze Anu, Danu of Dana was, zullen we in werkelijkheid haar naam nooit kennen. Maar uit haar baarmoeder werd een kind geboren van een tijdloze schoonheid met goud golvend haar en donkerbruine ogen, met sterke armen en benen en een geest die zowel vurig als dieper dan de

diepste oceaan was. De Dagda wist meteen haar naam. We zullen jou Brighid noemen, verklaarde hij tegen het kleine meisje dat op Aarde geboren was toen de eerste sneeuwvlokjes op het land verschenen.

Met elke dag die verstreek groeiden haar kracht en schoonheid, totdat zij uiteindelijk als een jonge vrouw, een jonge godin, voor haar vader stond. „Laat me nu de wereld ingaan, vader“ zei ze tegen de Dagda: Kijk naar mijn broers, die al een tijdje aan het werk zijn: Ogma, die de geschriften van mannen en vrouwen inspireert, Aengus, die hun harten opent voor de liefde, Donn, die hen bij hun dood naar de Gezegende Eilanden leidt. Ik zou ook graag de harten van hen die op aarde leven, inspireren.

Haar vader antwoordde: “ Je broer Ogma heeft de mensen de kunst van het schrijven en van de literatuur onderwezen, maar jij moet hen leren hoe ze krachtiger met hun woorden moeten om gaan, hoe ze het lied van hun ziel moeten vinden. Je moet hun leren hoe ze vanuit hun hart moeten zingen. Je moet de kunst van de poëzie aan de wereld leren.

Dat stond Brighid wel aan, want ze deed niets liever dan melodie geven aan het gesproken woord-woorden

laten rijmen en scanderen totdat ze in de lucht boven haar vlogen en dansten.

Maar ze wilde meer.

Ze wist dat ze meer kon geven. “ Geef me meer taken, vader “ smeekte ze.

Goed dan, antwoordde hij. Leer hun hoe ze niet alleen poëzie moeten baren, maar ook zichzelf. Leer hun de kunst van de vroedvrouw. Laat hun zien hoe ze niet alleen het leven moeten schenken aan de schoonheid van hun eigen lichaam. Wordt de Godin van Geboorten, net zoals je broer de God van de Dood is.

„Maar ik wil meer“ riep Brighid. Ik kan meer doen, want er zit vuur in mijn ledematen en hart en ik wil zo graag de wereld en haar wezens helpen.“

„Als je zo graag wilt helpen, zei de Dagda, zorg dan voor hun kwalen, behandel de ziekten van hun lichaam en ziel en word de Godin van Heling“.

En zo werd Brighid de Godin van de Dichters, Vroedvrouwen en Genezers.

Op een dag, toen ze over de Aarde rondreisde om de harten van de mensen te inspireren en hun lichamen te

genezen, kwam ze de grote Smeden god, Goibniu, tegen. Ze bleef bij de deur van zijn smidse staan, gebiologeerd door de vlammen die in zijn vuurhaard woedden. Met elke klap van zijn grote hamer op het zwaard dat hij aan het smeden was, voelde Brighid een opwelling in haar hart.

Ze verlangde er ook naar een hamer te gebruiken en met behulp daarvan schoonheid op een aambeeld te creëren. Goibniu draaide zich om naar de deur en glimlachte toen hij haar zag. Hij stak haar zijn hamer toe en zei: “Godin van de Genezende Bron, U bent ook de Godin van het Geselende Vuur. Er kan geen sprake zijn van heling zonder het levensvuur, er kan geen spraken zijn van schoonheid zonder de bron van lijden en wedergeboorte. Kom, neem mijn hamer, smeed het zwaard. Maak de wereld elke dag nieuw!“

Na die woorden nam de Godin de hamer aan en werd de Godin van alle smeden, ze smeedde zowel ijzer als gedichten en nieuwe geboorten, ze inspireerde zowel ambachtslieden als dichters, vroedvrouwen en genezers.

Advertenties

Tagwolk