via:Antroposofie en het Kind

De boog van Kerstmis naar Driekoningen

Kerstmis is in de antroposofie het feest van de drievoudige geboorte: Het Jezuskind uit Nazareth, het zonnekind van Moeder Aarde en ons eigen Ik of het lichtwezen. Deze drie
samen kunnen in ons hart voor een spirituele ervaring zorgen. Het kerstfeest begint op 25 december met een heilige nacht, waarna 12 heilige nachten volgen. Deze nachten zijn donker en stil. In het midden valt oudejaarsavond; met veel knallen en ander vuurwerk werden de duistere krachten of demonen weggejaagd. Het Nieuwjaarsfeest geeft ons de gelegenheid om opnieuw te beginnen. Het is een periode van bezinning en rust om kracht en ideeën te verzamelen voor het nieuwe jaar. We zien dit in de natuur terug; de velden zijn nog kaal, het is grijs en de grond breekt door het vriezen en vernieuwt zich.
Het is een tijd voor ons om geestelijk geïnspireerd te worden door de goddelijke vonk, die met Kerstmis in ons ontstoken is. Ook om te overdenken wat geweest is en hoe de nieuwe ideeën de komende tijd ingevuld gaan worden. Dit jaar viel Oud en Nieuw samen met de nieuwe maan en was de impuls om te vernieuwen en goede voornemens te bedenken nog sterker aanwezig. Na de heilige nachten is het op 6 januari Driekoningen. Dan viert ook de Russisch Orthodoxe Kerk het kerstfeest (dus 13 dagen later dan wij).

De wijzen uit het oosten
Het Mattheüs-evangelie vertelt ons over de wijzen uit het Oosten. De ster leidde hen uit het Morgenland naar Bethlehem. Ze gingen het huis (geen stal!) binnen waarboven de ster stilstond en vonden het Kind met zijn moeder Maria. Ze knielden neer en aanbaden het Kind, openden hun schatkisten en gaven Hem hun goud, wierook en mirre. Daarna vervolgden zij hun weg, maar keerden niet naar Herodus terug. Dat gaf Maria, Jozef en het Kind de tijd om naar Egypte te vluchten. Op vele oude schilderijen vindt men het goddelijke kind zittend of zelfs staand, terwijl de drie wijzen hun gaven aanbieden. Dit in tegenstelling tot de aanbidding van de eenvoudige herders uit het Lucas-evangelie, waarbij meestal een baby, liggend in de kribbe wordt afgebeeld.
De drie koningen worden soms de drie wijzen genoemd. In voorchristelijke tijden waren de leiders van een volk vaak ook koningen en ingewijde priesters; wijzen dus. Volgens oude afbeeldingen en beschrijvingen gelden voor de gewaden van de koningen speciale kleuren. Rood voor koning Melchior die het goud offerde. Hij vertegenwoordigt het denken, de macht en de wijsheid. Blauw voor koning Balthasar, die wierook bracht. Hij representeert het voelen, het liefdevolle hart. Groen voor koning Casper, de Moor, die mirre aanbood. Hij is het willen, bestendigt en overwint de dood. De offergaven van de drie koningen kan men ook als symbolische gaven zien. Zo wordt het goud verbonden met een inzicht in de goddelijke geestelijke wereld, wierook met de offerbereidheid en de menselijke deugd en de mirre voor de verbinding van de mensenziel met het eeuwige, onsterfelijke. Elke gave past bij Zijn koning.

Driekoningen is een belangrijk feest. Met dit feest gaan we zelf op weg met de nieuw geschonken kracht of het licht die we met Kerstmis in ons geboren hebben laten worden en waar we de afgelopen dagen ideeën, inspiratie en kracht voor hebben opgedaan. De tijd van werken en uitvoeren komt er (bijna) aan. Behalve de dag van Driekoningen is 6 januari ook de dag waarop we gedenken dat Jezus dertig jaar na zijn geboorte door Johannes de Doper in de Jordaan gedoopt werd. Epifanie (= verschijning) wordt het ook genoemd. Nadat Hij deze doop door onderdompeling had ontvangen, daalde er een witte duif uit de hemel op hem neer. De duif staat voor vrede, maar meer nog voor het geestelijke. Niet toevallig begon hierna Christus pas echt aan zijn werk op aarde. (Voor mij markeert dit ook zijn naamverandering van Jezus naar Christus.)

Kinderen en Driekoningen
Met Driekoningen wordt er Driekoningencake gebakken waarin een boon (soms meerdere) verstopt is. Degene die de boon treft is de koning van de dag; hij of zij mag dingen bepalen die dag. Op sommige Vrije Scholen wordt Driekoningen een week later gevierd met de cake en het Driekoningenspel. Dit is om meer praktische redenen; na de kerstvakantie wil men het Driekoningenspel oefenen. Driekoningen is een periode om veel met de kinderen te doen; zingen, knutselen en gezelschapsspelletjes. Het brengt gezelligheid, intimiteit en warmte en dat bindt tussen mensen en in de tijd. Het zijn kwaliteiten die op latere leeftijd zowel vruchten afwerpen als voor fijne herinneringen zorgen.

Bij de seizoenstafel staat de kerststal nog, maar hebben de herders plaats gemaakt voor de koningen. Nog even en dan gaan ze op terugreis, waarna ook Jozef en Maria vertrekken, elke dag ietsje verder weg. Ongeveer een week later kunnen de kerststal en de figuren weggehaald worden en vervangen worden door koning Winter, sneeuw, ijskristallen en andere witte en ijslauwe winterse dingen.

Marion Vreugdenhil (juffie VS Widar en natuurgeneeskundig therapeut)

Tip: Lees of vertel de mooie verhalen en vooral het verhaal van de Vierde koning uit Ster over de grens van Ineke verschuren. Na Driekoningen zijn andere sprookjes heel geschikt als Sneeuwwitje, Vrouw Holle, Olles skitocht, Roodkapje en Koning Lijsterbaard.

(sluierschilderij: Trees Zwetsloot)

1511305_10150349881009981_1006443809_n

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Tagwolk

%d bloggers op de volgende wijze: