Mijn ouders waren al enige tijd definitief uit elkaar en mijn vader had zover wat rust gevonden in de vorm van een leuke vriendin.
Ik kon het goed met haar vinden en sinds zij er was had ik ook een beter contact met mij  vader.
Als ik naar mijn vader ging, was hij ook daadwerkelijk thuis en omdat ze koken leuk vond….stond er altijd wel iets speciaals klaar.
Ze gebruikte vaak mosterd in haar sauzen, wat ik dus heerlijk vind…al stoot het me erna de hele dag op.
Dit heeft ze overigens nooit geweten…
En haar eigen plaat pizza was altijd heerlijk…ze was geweldig.
Helaas had ze ook negatieve levens-bagage, problemen waar ze niet altijd raad mee wist en zo af en toe had ze een periode waarin ze “zondigde”.
Dan dronk en slikte ze allerlei zaken wat nooit goed voor je kan zijn en vervolgens dook ze na zo’n week ofzo weer op bij haar ouders of bij mijn vader om weer bij te komen.
In 1995 had ze ook een eigen kamer, een straat verder dan mijn vaders huis.
Dus toen ze weer -een zondig periode- leek te hebben , had niemand argwaan….tenmindste niet heus….
Al duurde het wel wat langer dan anders…..
Na 3 á 4 weken afwezigheid werden er al wat grapjes gemaakt.
Pap dacht dat ze bij haar ouders zat en die dachten dat ze bij pap zat…..
Want jah…..bij haar kamer gaf niemand gehoor……
**********************************
Ik weet nog dat ik na een dagje stadten iets te laat thuis kwam om nog te gaan sporten.
Mijn vriendje van toen (en nog steeds) en mijn beste vriendin gingen wel snel door om te gaan sporten, maar ik ging dus rustig naar huis toe.
Bij thuiskomst vroeg mijn moeder vrij streng waar ik al die tijd was geweest (mobieltjes waren er nog niet).
Ik antwoorde: in de stad…hoezo? (ik was niet gewend dat ze zo streng klonk).
Ze zei dat ze me iets moest vertellen….en ze klonk vrij ernstig….
Als grap (en stille hoop) opperde ik “J (mijn toen stiefvader) gaat het huis uit?!”
Haar antwoord was Nee.
De schrik sloeg me om het hart: “Ik moet het huis uit?!”.

Haar antwoord was Nee, het heeft niet zozeer met mij te maken maar met jou…….

Ik zei hierna meteen “Toine is dood !”.
Hier stond ze van te kijken en ik viel in stukjes uit elkaar.
Ik ben ter plekke in elkaar gezakt en heb flink gehuild en ben erna naar sport gerend en heb bij mijn vriendje en vriendin nog verdere tranen laten gaan.
Mijn stiefmoeder was al die tijd in haar kamer, in haar slaap gestorven aan een maagbloeding…….en op 24 November gevonden.
Ik herinnerde het me later als zijnde dat mam me vertelde dat mijn stiefmoeder (de enige stiefmoeder die ik ooit zo heb beschouwd) was gestorven.
Maar mijn moeder verbeterde me meteen (zo’n indruk had het blijkbaar bij haar gemaakt)  ……….en toen pas kon ik onder ogen zien dat ik het eigenlijk al wist…..
Kun je je voorstellen wat het met je doet als je dit soort dingen “weet”.
Ik kreeg er, denk ik, een soort angst voor en duwde het diep weg.
Ik heb er altijd spijt van gehad dat ik haar nooit heb kunnen zeggen dat ik van haar hield.
Al ben ik wel blij dat ze  mijn vriendje wel nog heeft gekend en dat geeft ook troost bij mij.
Als ik aan haar denk, weet mijn (inmiddels) man wie ze was…..en mijn 2e dochter is gedeeltelijk naar haar vernoemd (haar 3e naam is antoinnette).

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Tagwolk

%d bloggers op de volgende wijze: